حاج سید کریم موسوی قاری و مبتهل عالیقدر کشورمان از معدود کسانی است که در ایران هنر ابتهال خوانی را پیشه کرده و الحق و الانصاف از عهده ادای حق مطلب به خوبی برآمده است . تا جاییکه امروز او بیشتر از آنکه در ایران باشد و ایرانیان را با صدای خودش بهره مند کند ، کشورهای اسلامی و حاشیه نشین خلیج فارس و سایر ملل خواهان حضور او در محافلشان هستند ...

ابتهالی که در ادامه مطلب آمده است در مدح حضرت فاطمه زهرا (س) است که استاد سید کریم موسوی اردیبهشت ماه سال 1390 در ارومیه اجرا کرده اند .

ابتهال هِیَ صفوهٌ لِلخَلقِ با صدای حاج سید کریم موسوی - 13 دقیقه

اللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَهَ و َاَبیها وَ بَعلِها وَ بَنیها وَ السِّرِّ المُستَودَعِ فیها بِعَدَدِ ما اَحاطَ به عِلمُک
خُذ مِن مَدیحکَ لِلبَتولِ ................................................... حَظّینِ مِن طَولٍ وَ طُولِ
اگر در مدح و ثنای حضرت زهرا (س) به فکر افتاده ای پس از هر وزن و قافیه ای در مدح او شعر بگو
قُل لِلقریحهِ فی مهَّذبِ ........................................................ مِدحَهٍ فَیضی وَ سیلِ
حال که شروع به قصیده سرائی نموده ای پس به قریحه شعری خود امر کن که فوران و طغیان کند و در این خصوص شعر سرائی نماید
قُل لِلبَتولِ عَظیمَ فَضـلٍ ........................................................... لَم یُدنَّس بالفضولِ
در حق حضرت بتول بزرگترین و عالیترین مدائح را بگو ؛ مدح و ثنایی که با هیچ ناپاکی و اجحافی کوچکترین گزندی به آن نرسد
هِیَ قَبلَ کُلِّ مُکَونٍ ................................................................ قِندیلُ عرشٍ للجلیلِ
اوست (حضرت زهرا (س))  که قبل از همه مخلوقات خلقتش به پاکی رقم زده شده بود ؛ اوست تاج خلقت عرش جلیل
هِیَ صفوهٌ لِلخَلقِ  .................................................................. سیِّدهٌ لِنِسوَه کُلِّ جیلِ
اوست پیشوای و نمونه همه مخلوقات و سید زنان زمانها
هِیَ لِلقَبیلِ عقیلهٌ      .........................................................  وَ ملیکـهٌ هِیَ لِلعُقولِ
اوست عقیله بزرگ مرد و اوست مالک و پادشاه همه عقول و افکار
هِیَ لِلنَّبیِ و لِلوَصِیِّ  ...............................................................  وَ لِلزَّکِیِّ وَ لِلقَتیلِ
مَقرونَهٌ فی عِصمهٍ   ............................................................  عَن کُلِّ مَذمومٍ وَ بیلِ
اوست که در عصمت مقارن با برای پیامبر ، حضرت علی (ع) و حسن و حسین است و از هر ناپاکی نکوهش شده رها شده است .
هِیَ لبوهٌ نَبَویهٌ     ...............................................................    مَحجوبَهٌ فی خَیر غیلِ
اوست عصاره نبوت و مصون از هر پاکی و آمیخته شده از همه صفات خوب است
وَصَلت لِحَدٍّ لَم یصله  ............................................................... کُلُّ ذی شرفٍ جَلیلٍ
به جایی از مقام و منزلت رسید که  هیچ صاحب جاه و شرف و جلالی به آن نخواهد رسید
هِیَ رَحمَه للمسلمین   ..................................................................    و نعمه للمسنیل
اوست رحمت برای مسلمین و اوست نعمت و فزونی برای هر درخواست کننده
هل غیرُ بنتِ محمد  ................................................................ للخلق من ظلٍ ظَلیل
آیا کسی به غیر از فرزند پیامبر برای خلق سایه گستر و نجات دهنده خواهد بود ؟
زهرا حبک نعمه اهضویها ................................................ فبلحتها و جمالها استمتع
ای حضرت زهرای من  ، دوست داشتن شما نغمه ای است که با خواندن این نغمه و از لحن و زیبایی آن فزونی و حض خواهم برد
فهو الذی ینسی الغریب شجونه  ................................. ان هاجه الوحد الدفین الموجع
این نغمه و این لحن همان است که غم و غصه را از غریبی که با یاد عزتش و چاره آن شده را از دل او پاک می کند .
یا همزه الوصل التی من شأنها ................................................ سر النبوه بالامه تجمع
ای همزه وصلی که با بودن و آمدنت نبوت به امامت متصل و پاینده شد
یا سوره الدهر التی الاؤها  ................................................. یوم القیامه لبرایا تشفع
ای سوره دهری که بزرگی و نیکی آن برای مردم در روز قیامت شفاعت و خیر است
یا بضعه المختار یا خیر النساء  ................................... یا من ابیها فی القیامه نفزع
ای پاره تن پیامبری خیر النساء ،  ای کسی که همی در روز قیامت برای شفاعت گرفتش به سوی تو
یا بضعه المصطفی المختار معذره ..............  ان کان فی الدح من نقص و تقصیر
ای پاره تن رسول خدا ، اگر در مدح و ثنایت قصور و کوتاهی مرا ببخش
الشمس انت و هل یرقی المدیح سری ................... ان یوسف النور بعد الجهد بالنور
چرا که مگر می شود بجز اینکه اگر در خصوص آفتاب خواسته باشیم مدح کنیم لاجرم بعد از مشقت فوران گفته شود نور است .